آخرین اخبار
خانه » مقالات » روش های جراحی بینی

روش های جراحی بینی

انواع جراحی پلاستیک بینی
nose img روش های جراحی بینی
روشهای جراحی بینی

نوک بینی ناقص نوک بینی می تواند ناقص (شکل داده شده) باشد. این مساله می تواند به علت نرمی (لختگی ) در ناحیه زیر نوک بینی و یا کوتاهی کالوملا یا هر دوی این مسائل باشد. در صورت نقص در نوک بینی پیوند در نوک بینی در دستور کار قرار خواهد گرفت. در صورت کوتاهی کالوملا از عمل برجسته سازی (یا افزایش ارتفاع کالوملا – کالوملا استرات) استفاده می شود. در مسائل نقص نوک بینی بیشتر از پینود در این ناحیه مصرف می شود زیرا اینراهنمای ساختار شکل دهی نوک بینی را تامین می نماید . ما پینود آناتومیک در ناحیه نوک بینی را ترجیح می دهیم. این پیوند در هر دوروش بسته و باز شبیه به پیوند صفحات شین و پیوند گلف تی دانیل است . پیوند شکلی ایجاد می نماید که شبیه به سطح عادی آناتومی کراس میانی و گنبد های نوک بینی (دومز) است . غضروف سپتو (پره میانی) برای این منظور ایده آل است . اما باید به شیوه ای مورد مصرف قرا بگیرد که بینی شکل ذوزنقه به نگیرد (tombstone effect). پارت پاسسنس گنبد نیم گرد گوش (کانچا کاووم) بهترین وسیله برای ایجاد پیوند در نوک بینی است و زیرا این قسمت از گوش به میزان کافی از انحنا برخوردار بوده نیاز به اندازه گیری نبوده همواره موجود است . در اکثرا مسائل ، نیاز به شکل دهی مجدد نوک بینی وجود دارد. این هدف از طریق ایجاد پیوند پشتیبانی کننده (پیوند در نوک – کپ) به دست می آید که خود پیوندی دو یا سه لایه است در ناحیه زیرین نوک بینی قرا ر می گیرد. این پیوند با سه هدف انجام می شود: (۱) برای شکل دهی خوب (۲) برای ثایت کردن نوک بینی (۳) برای پر کردن فضای خالی پیوند نوک بینی. بخیه عانی پیوند نوک بینی مورد نیاز ناست . در جراحی بهروش باز غضوره های نوک بینی از جدا شده پیوند داخل گنبد بینی ( اینتردومال) بین آنها قرار می گیرد. پیوند آناتومیک بر روی سطح وسیع می شود (مصرف از گوش به عنوان اهدا کننده)، و یک پیوند منحنی شکل در لبه به کار گرفته می شود. بیمار همین طور از پیوند غشاء میانی پوست (درمیس) در راستای اندازه دهی به لبها بهره خواهد برد. افتادگی یکسوم میانی بینی یکی از مشکلات رایج که نیاز به جراحی ثانویه زیبا یی در بینی دارد، افتادگی طاق میانی بینی است . این مساله بیشتر وقتی رخ می دهد که در جراحی اولیه از هامپیکتومی مصرف شده باشد. برخی از جراحان بازسازی یک سوم میانی ( دریچه های داخلی) بینی را با مصرف از فلپ های وسیع شده و یا پیوندی جدی نمی گیرند. شکست در مرمت این ناحیه منجر به ایجاد نقص به شکل وی برعکس زیبا شده که نه تنها قشنگ نیست بلکه در کارکرد دچار مساله است، بدین مفهوم که در مسیر جریان هوا مانع ایجاد می نماید . فلپ های وسیع شده دریچه های داخلی را باز کرده عرض کافی در قسمت سوم میانی بینی را مرمت می نماید . جراحی بینی, انواع بینی نقص در لبه های پره های بینی بینی های نیازمند به جراحی ثانویه عموما دارای لبه پره های بینی افتاده یا باریک می باشند . برخی از بخش های کراس های جانبی ضعیف بوده یا در کل وجود ندارند که سبب افتادگی می شوند. بیماران در این شرایط نه تنها در رابطه با ظاهر بینی شکایتمند هستند بلکه دارای مساله مانع در راه تنفس نیز می باشند . بازگرداندن کراس های جانبی به شرایط ایده آل و استقامت عادی هدف اصلی است . در اکثر مسائل استرات کراس های جانبی (افزایش ارتفاع کراس ها) بنا بر نظر گانتر راه حل موجود است . قطعه کوچک غضروف عموما به اندازه ی ۳ الی ۴ در ۱۵ الی ۲۰ میلیمتر در زیر لبه سری فوقانی نو ک بینی (سفالیک) در ناحیه کراس های جانبی قرار گرفته بدین وسیله استقامت ساختار زیبا یی ظاهری را بازیابی می نماید . در صورت کوچک بودن مساله فرایندی مشابه از پیوند لبه پره های بینی که بوسیله ترول و همکارانش، روهریخ همکارانش، گویرون وهمکارانش توضیح داده شده، استفاده می شود. در اکثرا مسائل ، اندازه پیوند به اندازه ی چوب کبریت است و می تواند از هر دو طریق میانی (در این روش) یا از طریق برش جداگانه (درروش بسته) در جای قرار بگیرد. در صورت افتادگی پارت های عقبی زوایای جانبی کراس های جانبی بیمار نسبت به حس کردن افتادگی مشاهده آنها در منافذ بینی خود شکایت خواهد داشت. این افتادگی می تواند یک مانع در راه تنفس باشد. خوشبختانه اصلاح آن بسیار آسان است . با مصرف از برش U شکل بخش بسیاری از کراسس های جانبی آزاد می شوند. فلپ کامپوزیت میانی بالا آورده می شود یک یا دو بخیه افقی با استفاده از گاز استریل بر روی نقص غضروف محدب قرار می گیرند. این بخیه ها سبب تقویت و سفت شدن کراس های جانبی در اکثر مسائل شده، د دیگر نیازی به پیوند در این ناحیه ناست . نوع دیگری از بخیه که به پیشگیری از افتادگی کراس های جانبی یاری می نماید ، بخیه معلق (suspension) است . این نوع بخیه سبب قرار گرفتن بهتر کراس های جانبی در ساختار بخش فوقانی نوک بینی شده از افتادگی آن به سمت مجاری تنفسی بینی (وستیبیول) پیشگیری می نماید . برای مثال این نوع بخیه که توسط داویدسون و موراکامی استفاده شده و یا از نوع لیبرمن و موست که کراس های جانبی را با استخوان بینی ثابت می کردند. پوست نازک نوک بینی پوست نازک نوک بینی برای جراح این مزیت را به همراه دارد که می تواند هنر شکل دهی (مجسمه سازی) را نمایش دهد که نیاز به جزئیات طراحی زیاد دارد. هر چند که مسائل ی به همراه دارد، بدین مفهوم که کوچکترین نقص در کار از پشت پوست نازک قابل مشاهده است. هرگونه تغیر در پوشش، جذب با تغییر محل غضروف از بین پوست نازک قابل مشاهده است. یکی از بهترین لایه گذاری ها مصرف از بافت فاشیا است . استفاده از لایه ی تک برگی بافت فاشیای تمپورالیس می تواند در اصلاح پوست نازک نوک بینی بیمار درجراحی ثانویه نقش بزرگی را ایفا نماید . هرچند که استفاده از پیوند بافت تک لایه فاشیا بر روی کل چهارچوب نتیجه را لطیف تر می نماید . یکی از پیش بینی های اقطعا لی مهمی که در مورد بافت فاشیا می توان داشت، قابلیت ضخیم شدن آن به اندزه ی ۲ تا ۳ مساوی ضخامت اصلی خودش در طول هفته اول بعد از جراحی است . برای پیشگیری از این اتفاق نیاز به بخیه است . بافت جایگزین برای لایه گذاری پیوند چربی غشاء میانی پوست (درمافت) است که از ناحیه پشت گوش تهیه می شود. جراحی بینی, انواع بینی بینی کوتاه بینی کوتاه سابقاً یکی از مساله ترین مسائل تصحیح بینی بوده است. هم اکنون تکنولوژی به روز شده از بزرگی این مساله کاسته است. الگوریتم مورد استفاده از ده سال قدیم در حال مصرف بوده تغییر چشم گیری نداشته است. درروش باز (که تقریباً اجبار است ) غضروف های جانبی بالاتر از سپتوم فوقانی رها می شود. همه غضروف سپتوم موجود برای پیوند افزایش سپتوم برداشته می شود. در صورت نبود آن از گنبد نیم گرد گوش (کانچا کاووم) استفاده می شود. یک جفت قلاب بر روی غضروف نوک بینی و به آرامی کشیده می شود. بعد از قرار دادن پوست مجاری تنفسی کراس های جانبی یک برش بین غضروف جانبی بالایی و کراس جانبی به منظوز آزاد سازی آنها ایجاد می شود. از قیچی کوچک برای ارتقا فاصله بین این دو غضروف استفاده می شود. این عمل باعث افزایش طول دیواره ی جانبی بینی می شود. پیوند ارتقا دهنده سپتوم بر روی اجزای افقی یا عمودی استرات L شکل استفاده می شود تا غضورف ها در بخش پایین بینی که از محل اصلی خود خارج شده اند، ثابت شوند. در صورت زیاد بودن فاصله غضروف جانبی بالایی و کراس های جانبی، پیوند بین غضروفی در بین غضورف ها قرار گرفته و در محل بخیه می شود. غضروف سپتوم به علت نازک بودن و عدم ضخیم شدن در وقت برای این منظور ایده آل است . از یک پیوند با منبع غضروف دنده در پیوند فوقانی پشتی (دورسال)، برجسته سازی ( یا افزایش ارتفاع کالوملا – کالوملا استرات) پیوند افزای سپتوم مصرف می شود. از غضروف گوش برای پیوند نوک بینی مصرف می شود. پایه بینی وسیع گاهی از بینی های نیازمند به جراحی ثانویه علی رغـم برش پایه بینی، دارای پایه بینی گشترده ای می باشند . در گاهی از مسائل برداشت مجدد پایه بینی ممکن است تاثیر گذار باشد. اما در گاهی دیگر برداشت پوست می تواند تا به میزانی سبب تنگی منافذ و یا پره های بینی شود که غیر عادی به نظر برسند. یکی از راه حل ها آزاد سازی پایه پره های بینی تثبیت آن در ناحیه میانی به وسیله بخیه است . فرایندی که بوسیله بسیاری از جراحان در طول سال های متمادی مصرف شده است. این فرآیند در مورد بیماران دارای محوریت چرخیده شده عمودی در پره های بینی است بسیار تاثیر گذار و مفید است. باریک کردن بیشتر پره های بینی به تنهایی در این بیماران می تواند باعث شود تا پره های بینی به شکل گوی های بولینگ به نظر برسند. با حرکت کل پایه بینی (حاوی زوایه سفالیک۹ این مساله یه حداقل خواهید رسید. پیش از اجرای فرایند ذکر شده باید آزمایش پینچ (باریک سازی) انجام شود. یک تست گیرنده می بایست پره های بینی را با دو انگشت به یکدیگر نزدیک نماید تا زاویه بینی و لب را نسبت به اینکه به میزان کافی منفرجه شده باشند، مورد تست قرار دهد. بنا بر این تست محدودیت برای میزان آزاد سازی پره ها تعیین می شود و یا می بایست در ناحیه داخلی ستون سپتوم برش ایجاد شود تا از ایجاد زاویه غیر طبیعی لب و بینی بعد از عمل پیشگیری شود. از طریق برش شیار های کنار گونه (buccal sulcus) و با مصرف از یک تراز کننده پریوستئال جوزف بافت نرم از ماگزیلا آزاد می شود. جراح می بایست رباط منحنی شکل را به روش هایی که بوسیله روهریخ توضیح داده شده ازاد نماید . در صورت نیاز آزاد سازی می تواند تا کف طاق بینی ادامه پیدا نماید . یک بخیه نایلونی داخل پره های بینی به شماره A 2-0 از ناحیه پشتی یک پره شروع و تا پره دیگر ادامه می یابد. در رابطه با قرار ندادن گره های بزرگ نزدیک به سطح پوست دقت کافی موررد نیاز است. برش بیشتر سبب انحرراف پره های بینی منافذ آن می شود. از آزاد سازی گره ها برای دست یابی به نتایج خوب مصرف می شود. بی قاعدگی در سری فوقانی بینی (dorsum) یکی از شایعترین مشکلات که نیاز به جراحی زیبا یی ثانویه بینی یا بازنگری است ، بی قاعدگی در قسمت فوقانی بینی است . این مساله عموما نتیجه شکست در شکل دهی درست درسوم (قسمت فوقانی بینی) است . اقطعا لا درسوم به خوب ی سوهان نخورده ویا اجزای کوچک غضورف بصورت غیر عمدی به جا مانده اند. این اتفاق به واسطه پیچ و تاب پیوند غضروف و استفاده از غضروف گوش رخ می دهد. علی رغـم اینکه ممکن است جراحی پیوند اولیه ساده لطیف به نظر برسد، ممکن است زوائد کوچک مشهود یا غیر مشهود در پارت بالای درسوم جایی که پوست بسیار نازک است به جا مانده باشند. به همین دلیل امروزه از فاشیا و غضروف نگینی شکل در پیوند های بافت فاشیا بیشتر از قدیم به عنوان علت ی برای اصلاح نقص درسوم استفاده می شود. اصلاح برای نقص های کوچک، سوهان زدن درسوم است . جراحی بینی, انواع بینی خود این عمل می تواند باعث ایجاد نقص بسیار جزئی در درسوم شده، به همین جراح باید برای قرار دادن بافت فاشیا در محل نقص یا حتی پیوند درمافت آمادگی لازم را داشته باشد. میزان کمی از درمافت می تواند از ناحیه پشت گوش برداشت و جدا سازی اپیتلیوم (بافت سلولی محافظ epithelium. ) و برش قطعه در ابعاد ۳ در ۱ میلیمتر انجام می شود. به طور حتم بخش اعظمی از آن را چربی تشکیل می دهد. اما در صورت نیاز به اندازه دهی جزیی در درسوم به عنوان لایه کمکی به خوب ی عمل می نماید . سپتوپلاستی – تصحیح شکل سپتو (فلپ جداکننده منافذ) عناوین پایه سپتوپلاستی در بخش ۲۰ مورد بحث قرار گرفته است. مسئله ای که می بایست در رابطه با آن از پیش احتیاط کرد این است که خط قرارگیری سپتوم بسیار نازک بوده تراز آن از غضروف بسیار سخت است . منافذ بینی به راحتی شکل خواهند گرفت مگر این که جراح به شدت محتاط باشد. به همین دلیل مصرف ازروش باز در جراحی ثانویه در ناحیه سپتال توصیه می شود. همچنین آسان ترینروش ها برای جراحی سپتوم حاوی : (۱) قراردادن بافت نرم پیش از اجرای تکنیک های تشریح (۲) جداسازی غضروف های درسوم نوک بینی تا جایی که زاویه سپتوم داخلی حس شود. زاویه داخلی سپتوم ساختاری است که حتی در مساله ترین مورد های نیازمند جراحی ثانویه قابل مشاهده و معاینه است. از این نقطه به بعد فرایند تراز mucoperichondrium تحت نظارت مستقیم قابل اجراست. تراز کننده مکنده که تا حدودی تیز است ضروری است . اینروش یکی ازروش های تشریح است که جراح را بیش از دیگر نحوه ها تحت فشار قرار می دهد زیرا همواره اقطعا ل برش سپتوم وجود دارد. زخم های کوچک باید بلافاصله با مصرف از نخ بخیه کت گوت بسته شوند زیرا باعث بیرون زدگی غضروف سپتوم می شوند.

سوپروب close
خرید بک لینک